داستان نویسی:پرورش ایده

نوشته شده در 11/1/1394 - 22:58 توسط حسین خسروجردی خسرو در موضوع آموزش

داستان نویسی:پرورش ایده داستان نویسی
هنگامی نوشتن حرفه ای را شروع کردم، تنها کسی که مدام با او صحبت می کردم دستگاه تایپم بود. دیگر آموخته بودم که چه طور به ایده هایم شکل دهم.
مرحله پیش نویس:
چرا در حال حاضر تعداد داستان های خوب تا این اندازه نادر شده است؟خوب بودن یک داستان در ارتباط است با مقدار کاری که پیش از نوشتن آن، شما عمل می کنید.
یک داستان نویس تازه کار به طور طبیعی نیروی زیادی را خرج نوشتن می کند. او در شکافته شدن خلاقیت، هر آن چه در ذهن دارد، بیرون می ریزد. بعد هم ماحصل کارش را همان چیزی می پندارد که باید باشد. اما براستی در چنین روشی بسیاری از عوامل و ویژگی های یک داستان دیده نمی شود. در حقیقت جمع شدن این نسخه که به آن نسخه مقدماتی هم می گویند، به معنی آن است که فقط پنج درصد از کل کار به پایان رسیده است. به تمام کارهایی که پیش از نوشتن نسخه مقدماتی؛ از جمله بسط ایده ها، به وجود آمدن شخصیت ها، تعیین ساختار، نمادها و ... انجام می گیرد، مرحله پیش نویس یا پیش از نوشتن گفته می شود.
به طور کلی مراحل نوشتن و ایجاد یک داستان را می توان به شکل زیر تقسیم بندی کرد؛
مرحله پیش نویس یا پیش از نوشتن:شصت و پنج درصد کل کار.
مرحله نوشتن نسخه مقدماتی:پنج درصد کل کار.
مرحله بازنویسی: سی درصد کل کار.
هر چه شما در مرحله پیش نویس بهتر و دقیق تر کار کنید، نوشتن نسخه مقدماتی برایتان راحت تر خواهد بود.

هدف از داستان نویسی:

چرا می خواهید داستان بنویسید؟غالبا در پاسخ این پرسش می گویند: «می خواستم مردم را به خنده یا گریه وادارم.»چطور باید این کار را کرد؟
«هدف اصلی داستان نویس این است که پاسخی عاطفی را از مخاطب خود دریافت کند.»
یک داستان نویس دوست دارد عواطف مخاطبان را تحریک کند و مردم را به خنده و یا گریه وادار کند. و سعی دارد که مخاطبانش را به خواندن داستانش به رغبت آورد و به عبارتی آن ها را فریب دهد و یا وسوسه کند. پس لازم است هر کاری که انجام می دهد، از صحنه آرایی و نوشتن گفت و گوها تا خلق شخصیت ها، برای رسیدن به همین هدف باشد. به خاطر داشته باشید اگر بتوانید با تعریف درست یک داستان خوب، مخاطب خود را سرگرم کنید، حتما موفق می شوید که پاسخ های عاطفی او را هم دریافت کنید. سعی کنید به درون ذهن مخاطبان خود راه یابید و روش های انگیزش عاطفی آن ها را بشناسید.
خلاقانه فکرکردن:
نویسنده ها به شکل ها و شیوه های مختلفی فکر می کنند. این شیوه ها عبارتند از:
1.شیوه استقرایی: از جزء به کل.
2.شیوه قیاسی: از کل به جزء.
3.شیوه منطقی: برای مثال رابطه علت و معلولی: حوادث در جهان چگونه یکی پس از دیگری اتفاق می افتند؟
4.شیوه غیرمنطقی: برای مثال رابطه تصادفی: هرچند زندگی پر از مسایل اتفاقی و تصادفی است، اما این وضعیت را، وضعیت بی معنی می گویند.
5.شیوه ابداعی ومبتکرانه: کشف روابط و یا پیوندهای پنهانی میان دو چیز به ظاهر نامربوط(افکاریاافراد) به گونه ای کاملا بدیع و تازه.
روش فکر کردن ابداعی باعث می شود تا داستان نویس بتواند پیچش های غیرمنتظره را در طرح داستان و با شخصیت هایش کشف کند. مثلا تصور کنید که زن و مردی با خشونت تمام با یکدیگر درگیر شده و روی زمین افتاده اند. چاقویی هم در دست یکی از این دو نفر است. چیزی که قابل پیش بینی و طبیعی به نظر می رسد، آن است که فرد مسلح، دیگری را مجروح کند. اما تصور کنید که به ناگهان همه چیز تغییر کند و خشونت این درگیری به مهرورزی عاشقانه میان آن دو تبدیل شود. به این ترتیب شما مسیر حرکت شخصیت های خود را تغییر داده و به نوعی با انتظارات تماشاگر خود بازی کرده اید. بکوشید همیشه به عنوان یک نویسنده، دنبال لحظه ها و حوادث غیرقابل پیش بینی و نامنتظره باشید. به این ترتیب می توانید پیوسته خواننده خود را در انتظار حادثه بعدی نگه دارید. نویسنده باید در هر صفحه اثرش، با طرح موضوعی جالب، تعجب خواننده را برانگیزد.
البته یک چیز مسلم است و آن این که برای یافتن ایده ها فقط نشستن و منتظر الهام بودن کافی نیست.
پروراندن ایده:
در پروراندن ایده که نخستین مرحله پیش نویسی است. می توانید از دو نوع تفکر بهره ببرید: نخست، شیوه استقرایی که نوعی روش تفکر همگرا- نامحدود است و به جریان خود آگاه ذهن مربوط می شود. حاصل این نوع تفکر، رسیدن به ایده های امکان پذیر متنوع و بسیار است. این نوع تفکر قضاوت پذیر نیست، زیرا در این مرحله فرد فقط به کمیت فکر میکند. پس از این مرحله نوبت به تفکر قیاسی می رسد. در این مرحله شما ایده هایتان را به دقت بررسی می کنید و پس از و آزمودن آن ها، ایده هایی را که قوی تر و جاندارترند. انتخاب می کنید.
برای شروع در ابتدا هر ایده ای حتی ابلهانه که به ذهنتان می رسد، را بنویسید؛ باید تا جایی که می توانید خود را رها کنید. کمی بعد منتقد درونی شما به کمکتان می آید و با جرات با شما می گوید که «این ایده فوق العاده است»، «آن یکی مزخرف است» یا «فلان شخصیت به درد نمی خورد».
چطور می توانم این ایده ها را بپرورانم؟
• بهره بردن از تجارب شخصی: بیایید از زندگی ای که پشت سر گذاشته اید، استفاده کنید(اما خواهش من این است که داستان زندگی خود را درست همان طور که اتفاق افتاده روایت نکنید.) بکوشید از خلال تجربه خود نکته برجسته ای را بیرون بکشید و آن را به حادثه یا موقعیت دیگری تعمیم بدهید، به نحوی که برای مخاطبتان هم بامعنی و قابل درک باشد.
• بهره بردن از تجارب دیگران: در این مورد هم با در نظر گرفتن شرایطی که گفته شد به موارد جالب توجه در زندگی دوستان، اطرافیان، اقوام و یا کسانی که دیده اید و می شناسید دقت کنید و از آن ها استفاده نمایید. البته لازم نیست که یک شخصیت یا حادثه را دقیقا مطابق با واقعیت روایت کنید، بلکه فقط برخی از عناصر شخصیتی آن فرد را به کار ببرید. در واقع باید با کنار هم قرار دادن این جزییات، طرح تازه ای بریزید.
• بهره بردن از بخش هایی از یک گفت وگو یا برخی ویژگی های یک شخصیت: همیشه یک دفترچه یادداشت و مداد یا خودکاری برای نوشتن همراه داشته باشید. به این ترتیب می توانید گفت و گوهایی را که اتفاقی می شنوید ثبت کنید و ویژگی های پوششی، رفتاری و گفتاری شخصیت های جالبی را که با آن ها برخورد می کنید، نگه دارید.
• بهره بردن از روزنامه ها: بریده اخبار و حوادث تکان دهنده و جالب در روزنامه را در یک پرونده ثبت و ضبط کنید(این پرونده می تواند منبع بسیار خوبی برای کار داستان نویسی باشد.)
• بهره و استفاده از نام یک ترانه یا تیتر روزنامه یا نشان تبلیغاتی: هر یک از این موارد که بتواند شما را جلب و تحریک کند، می تواند منبع خوبی برای خلق یک داستان تازه باشد.
• تحریک دیداری و تصویری : به یک عکس یا پرده وپرتره نقاشی نگاه کنید. چه چیزی در آن شما را جذب می کند؟این تصویر ثابت دربردارنده ی چه داستانی است؟یک عکس جالب از روزنامه ها ای انتخاب کنید و برای آن داستانی بسازید(این داستان می تواند همه مواردی را که به ایجاد آن صحنه به خصوص منجر شده، دربرداشته باشد). از خود بپرسید که سرنوشت هر کدام از شخصیت های این تصویر چه بوده و بعد از گرفتن این عکس چه اتفاقی برای آن ها افتاده؟
• فکر ناب : به مطلب و گذاره ای فکر کنید. سپس جدولی از افکار و احساساتی که هنگام فکر کردن به آن مطلب و یا گذاره خاص به ذهنتان می رسد، آماده کنید. در این فهرست هیچ محدودیتی برای خود قایل نشوید و حتی مسایل عجیب و غریب بدون ساختار درست و پایان های غیر محتمل و حتمی را هم در آن بیاورید. ا
• استفاده از نقشه ذهن: ایده یا موضوع اصلی خود را در وسط صفحه و ایده های پیوسته با آن را دور تا دور آن بنویسید و همه را بایک خط به ایده اصلی ربط دهید، به همین ترتیب برای هریک از ایده های ثانویه تان ایده های تازه ای در دور آن بنویسید. این کار را تا جایی ادامه دهید که یک شکل عنکبوتی از ایده ها و عبارات رسیده باشید.
• داستان های «چه میشد اگر...» همیشه از خودتان سوال کنید اگر فلان حادثه پیش می آمد، چه میشد؟مثلا تصور کنید چه می شد اگر فردا صبح از خواب بیدار می شدید و متوجه می شدید که کورید، دست هایتان به اندازه سه متر دراز شده و یا به یک سوسک تبدیل شده اید. یا به یکباره متوجه می شدید که تا پایان دنیا فقط بیست و چهار ساعت فرصت باقی است و یا این که زمان از حرکت باز ایستاده؟(این شیوه برای ایجاد چرخش ها و تغییر جهت های ناگهانی در داستان بسیار مناسب است). داستان های زیادی هست که با این شیوه شروع می شود.
• استفاده از خواب های شبانه: همیشه در کنار تخت خواب کاغذ و خودکار داشته باشید تا بتوانید داستان یا تصویر خواب هایتان را یادداشت کنید.
• تجسم کردن: همه ما در خواب های شبانه، گمان ها و توهم ها، و خیال های خود تصاویری را تجسم و تصویر می کنیم. اگر این تجسم خلاقانه به صورت آگاهانه ای شکل بگیرد، می توان آن را متوقف و تعطیل کرد یا تحت وارسی در آورد. از طریق روش های آگاهانه رهاسازی و آرامشrelaxation می توان به درون ذهن ناخود آگاه مسلط شد. بسیار آرام و در سکوت مطلق قرار بگیرید و تصویری را در مکان دلخواه خود در ذهن مجسم کنید، به جای این تصویر و شرح آن می توانید به یکی از افراد آشنا که در گذشته با او ارتباط داشته اید؛ فکر کنید. سپس همه احساساتی را که از آن مکان یا فرد به خاطر می آورید، از جمله آن چه دیده اید، مزه ها ، بوها، حرکات، عواطف و شنیده هایتان را مرور کنید.
• اقتباس(از رمان ها، داستان واقعی زندگی اشخاص...): اقتباس از آثار دیگران می تواند تمرین خوبی برای داستان نویسی باشد.
• دخل و تصرف و یا همانند بودن متنی: با این شیوه می توان از متن های دیگران استفاده کرد.

hosseinkhosrojerdi58@gmail.com




این مطلب را خواندند (اعضا)

امین قربانی (12/1/1394),آزاده اسلامی (12/1/1394),علیرضا لطف دوست (12/1/1394),حسین خسروجردی خسرو (12/1/1394),ف. سکوت (12/1/1394),جلال صابری نژاد (12/1/1394),آرش پرتو (12/1/1394),زهرابادره (12/1/1394),شهره کبودوندپور (12/1/1394),لعیا زارعی (12/1/1394), ناصرباران دوست (12/1/1394),فرزانه رازي (13/1/1394),عطیه امیری (14/1/1394),آرمیتا مولوی (14/1/1394),میثم زارع (15/1/1394),عباس پیرمرادی (15/1/1394),شیدا محجوب (16/1/1394),سلمان ارژن (16/1/1394),حامد قزلباش (18/1/1394),زهرابادره (18/1/1394),عطیه امیری (29/1/1394),حسین خسروجردی خسرو (30/1/1394),زهرابادره (6/2/1394),انسیه زمانی (6/2/1394),علیرضا لطف دوست (7/2/1394),سید علی الحسینی (7/2/1394),شیدا پژمان (9/2/1394),م.ماندگار (19/2/1394),حسین خسروجردی خسرو (22/2/1394),سارینا معالی (24/2/1394),علی زارع (28/2/1394),همايون حميدپناه (28/2/1394),کبرا قامتی (2/3/1394),کامیار پورسرتیپ (5/3/1394),نعیمه میرزاعلی (5/3/1394),حسین خسروجردی خسرو (7/3/1394),مریم مقدسی (14/3/1394),حسین خسروجردی خسرو (26/3/1394),حمید جعفری (19/7/1394),حمید جعفری (7/8/1394),حسن رحیمی مقدم (11/9/1394),ناصر ترابی (12/2/1395),کامران غفوری (29/4/1395),